Przedsiębiorca w odzieży roboczej

Zgodnie z przepisami prawa pracy osoby prowadzące działalność gospodarczą nie są pracownikami i zawarte m.in. uprawnienia w art. 2377 § 1 Kodeksu pracy ich nie dotyczą („Art. 2377. § 1. Pracodawca jest obowiązany dostarczyć pracownikowi nieodpłatnie odzież i obuwie robocze, spełniające wymagania określone w Polskich Normach.”)

Jednak przedsiębiorcę obowiązują przepisy dotyczące bezpieczeństwa i higieny pracy zawarte w Kodeksie pracy, i tak:

 

„Art. 304. § 1. Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki pracy, o których mowa w art. 207 § 2, osobom fizycznym wykonującym pracę na innej podstawie niż stosunek pracy w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę, a także osobom prowadzącym w zakładzie pracy lub w miejscu wyznaczonym przez pracodawcę na własny rachunek działalność gospodarczą.

§ 2. Pracodawca jest obowiązany zapewnić bezpieczne i higieniczne warunki zajęć odbywanych na terenie zakładu pracy przez studentów i uczniów nie będących jego pracownikami.

§ 3. Obowiązki określone w art. 207 § 2 stosuje się odpowiednio do przedsiębiorców niebędących pracodawcami, organizujących pracę wykonywaną przez osoby fizyczne:

1) na innej podstawie niż stosunek pracy,

2) prowadzące na własny rachunek działalność gospodarczą.”,

oraz:

 

„Art. 211. Przestrzeganie przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest podstawowym obowiązkiem pracownika......” - który to przepis nakazuje przestrzeganie przepisów bhp oraz stosowanie odzieży i obuwia roboczego zgodnie z przeznaczeniem uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności.

 

Dlatego też aby uznać zakupioną odzież roboczą za koszt uzyskania przychodu nie wystarczy samo stwierdzenie, że posiada ona charakter roboczy. Podstawę oceny jest charakter prowadzonej działalności przez przedsiębiorcę. Jeżeli zakupiona i używana przez przedsiębiorcę odzież ochronna jest konieczna do zachowania bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, to niewątpliwie wydatek taki spełnia ustalone wymogi art. 22 ust. 1 ustawy o PDOF i jako koszt poniesiony w celu osiągnięcia przychodów oraz niepodlegający wyłączeniu na podstawie art. 23 ustawy o PDOF, może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.

 

Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 21 stycznia 2011 r., nr ILPB1/415-1201/10-4/AGr:

 

"(...) poniesione przez Wnioskodawcę przedmiotowe wydatki są niezbędne do prowadzenia przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Co niemniej istotne, wydatki poniesione przez Zainteresowanego, jako niewskazane w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zostały przez ustawodawcę wyłączone z kosztów uzyskania przychodów.

 

Reasumując (...) tut. organ podatkowy podziela stanowisko Wnioskodawcy, iż wydatek na odzież ochronną, tj. kombinezon roboczy, buty ochronne, kask, kamizelkę ochronną, rękawice ochronne, okulary ochronne, itp. dla Wnioskodawcy i osób z nim współpracujących mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, mając na uwadze treść art. 22 ust. 1 ww. ustawy. (...)"

Zaznaczyć należy, że aby wydatki na zakup odzieży ochronnej czy obuwia mogły być zaliczone do kosztów podatkowych muszą być one faktycznie robocze, nie mogą posiadać cech odzieży osobistej. Odzież czy obuwie inne niż robocze może być uznane przez organy kontrolujące za służące zaspokojeniu prywatnych potrzeb i wyłączony z kosztów podatkowych jako wydatek niewykazujący związku z przychodem.

Skomentuj na forum